Historia Tenisa w KS Warta

 

K.S. WARTA Poznań - Sekcja Tenisowa  1914-1939

 

Początki zainteresowania się tenisem w Poznaniu, wśród polskiej części społeczeństwa wiążą się z Towarzystwem Gimnastycznym „Sokół” jedynym propagatorem tenisa w tym czasie. Wielki wkład  w rozwój tego sportu w Poznaniu wniósł Klub Sportowy „Warta”. Już w 1913 roku powstało przy Klubie „Kółko Tenisowe”. Prezesem „Kółka” był Tadeusz Gąsiorowski a sekretarzem współzałożyciel „Warty”, kapitan sportowy Klubu Marian Beym. Organizowano pierwsze turnieje. W Poznaniu u jednego z kolekcjonerów znajduje się brązowy medal z datą 15 sierpnia 1913 roku, który zdobyła Janina Nowakowska z klubu „Warta”. Z inicjatywy M. Beyma „Kółko” w następnym roku  przekształciło się w sekcje tenisową. W dniu 6 maja 1914 roku ukonstytuowało się pierwsze kierownictwo sekcji. Kierownikiem wybrano T. Gąsiorowskiego, sekretarzem został M. Beym a skarbnikiem została Janina Nowakowska. Początkowo grywano na jednym wynajmowanym korcie (później dwa) w ogrodzie Columbia w okolicach gdzie znajdują się obecne korty „Warty”.

W 1914 sekcja  zorganizowała pierwszy turniej. Nagrody zdobyli już wcześniej wymieniona J. Nowakowska, S. Nowakowska, Sobecki. Rozpoczęła się wojna 1914 roku, wielu członków sekcji wcielono do wojska. Mimo to sekcja dalej prowadziła działalność. W 1915 roku kierownikiem sekcji został M. Beym w miejsce powołanego do wojska T. Gąsiorowskiego. Miejsce treningów przeniesiono na korty Laubscha przy obecnej ul. H. Dąbrowskiego, a od 1918 roku sekcja wynajmowała korty u Niemca Wolffa (obecne korty AZS-u). W roku tym przypadł 5-letni jubi­leusz istnienia Warty. Z okazji tej odbył się turniej tenisowy juniorów, tradycyjnym zaś zwyczajem w sierpniu turniej o mistrzostwo sekcji.

Ważnym wydarzeniem tego roku był mecz drużynowy w październiku z klubem sportowym „Schlesien" z Wrocławia. Zwycię­żył zespół niemiecki.

W roku 1919 gdy tworzone były zręby państwowości polskiej zorganizowane zostały pierwsze Mistrzostwa Wielkopolski w tenisie. Mistrzami zostali: Edward Kleinadel (Warsz. KLT) późniejszy pierwszy mistrz Polski w roku 1921 a wśród pań Jadwiga Żochowska-Paradowska (Warsz. KLT).

Największy rozkwit sekcji przypada na lata 1920-23, kiedy to w szeregach swoich posiadał najlepszych działaczy i zawodników okręgu. W dniach 25-29 sierpnia 1921 sekcja organizuje wszechpolski turniej tenisowym (w ramach którego rozegrano Mistrzostwa Wielkopolski i Mistrzostwa Poznania). Podczas turnieju z inicjatywy działaczy „Warty” powołano Polski Związek Lawn Tenisowy z siedzibą w Poznaniu (statut uchwalono w dniu 25 marca 1922). Pierwszym prezesem PZLT został „warciarz” Zdzisław Szulc. W sierpniu 1922 na pierwszych 6 nowych własnych kortach sekcji przy ul.Rolnej zorganizowano pierwszy międzynarodowy turniej tenisowy. Niestety już miesiąc później konieczność budowy trybuny do boiska piłkarskiego przyczyniła się do rozpadu sekcji. Ofiarą jej padły niestety korty tenisowe, a na budowę nowych kortów było trzeba poczekać do 1924 roku (wybudowano 3 korty z szatnią za boiskiem). W związku z tym opuścili szeregi „Warty" wszyscy czołowi tenisiści z Zdzisławem Szulcem, przenosząc się do AZS-u Poznań który akurat zagospodarował i uruchomił byłe korty Wolffa.

Wybrano nowe kierownictwo sekcji. Kierownikiem zostaje Lange, sekretarzem Ludwiżanka skarbnikiem Tomaszewski. Najlepszymi zawodnikami są Skowrońska i por. Stanisław Osten-Sacken.

Rok 1924 to historyczny pierwszy start zawodników Warty w (narodowych) Mistrzostwach Polski rozgrywanych w Poznaniu na kortach AZS (byłe korty Wolffa). Warta wystawia 5 osobowy skład: Kurzawski, Kozielski, Tuszyński, Skowrońska, Małaszyńska.

Od 1926 roku nie tylko w klubie ale również w Wielkopolsce przez kilka lat najlepszą  zawodniczką „Warty”  była Maria Scarpowa. W maju 1927 powstaje nowy klub sportowy H.Cegielski (HCP) z sekcją tenisową z którym Warta przez najbliższe lata będzie regularnie rywalizować (w grudniu 1950 roku oba kluby połączą się). W 1927 Scarpowa zdobywa wicemistrzostwo Wielkopolski przegrywając w finale z Kowalewską 8:6, 8:6 na kortach AZS-u. Największym sukcesem Scarpowej i zarazem sekcji tenisowej Warty w tym okresie było zdobycie wicemistrzostwa Polski za rok 1928 w mikście w Katowicach. W parze z Maxem Stolarowem (mistrzem Polski w grze pojedynczej i podwójnej). Para ta przegrał w finale 6:2, 1:6, 4:6 z parą Stanisław Czetwertyński i Jadwiga Jędrzejowska. Tydzień później wygrywa w turnieju o Mistrzostwo Łodzi w grze mieszanej z Maxem Stolarowem. Od 1929 Skarpowa przechodzi do AZS Poznań. Od roku 1930 zawodnicy Warty mają możliwość gry w tenisa zimą na krytej hali treningowej oraz korzystają z porad i treningów etatowego trenera tenisa Romana Tuszyńskiego.

W roku 1930  sekcja wzięła po raz pierwszy udział w zawodach o Mistrzostwo Między-Klubowe Polski i w meczu finałowym  grupy poznańskiej pokonała AZS Poznań wynikiem 4:3  w składzie: Szczęsnowska, Królikowski, Szulwic.

 

W wrześniu 1939 roku wojna przerwała działalność sekcji i klubu.